Aandoeningen en symptomen bij hormonen en voortplanting paard

Bekijk de producten

Hengstigheid

Met hengstigheid wordt de vruchtbare periode van een merrie aangegeven. Gemiddeld duurt de hengstigheid vijf dagen, waarna aansluitend de eisprong plaatsvindt. Dit zijn de dagen waarop bij een dekking de kans op bevruchting het grootst is.

Symptomen

Aan het gedrag van een merrie kun je meestal goed aflezen dat ze hengstig is. Vaak zie je gevoeligheid op de aanraking op de buik, voor het been en het singelgebied, plast ze veel en is haar urine troebel. De ene merrie heeft meer last dan de andere van de hengstigheid. Sommige merries zijn lusteloos of prikkelbaar en plassen overmatig veel. Ook kan het gebeuren dat ze minder eetlust hebben Anderen worden juist heel dartel en speels en vertonen plakkerig gedrag naar andere paarden. Als er andere paarden in de buurt zijn kunnen de merries gaan blitzen met hun vulva en zullen ze meer gaan hinniken.

Pismerrie

Een merrie die door haar gedrag – agressief, dominant, gevoelig – vrijwel continue hengstig lijken te zijn, worden ook wel een pismerrie genoemd. Deze merries zijn vanwege hun grilligheid lastig te hanteren. De oorzaak is een hormonale disbalans.

Hengstengedrag

Door het hormoon testosteron kan een hengst overmatig dominant gedrag gaan vertonen. Leidt dit gedrag echt tot problemen en gevaarlijke situaties dan is soms castratie, waarbij de testikels worden verwijderd en daarmee de testosteronproductie stopt, de enige optie.
-    Veelvuldig bijten
-    Showen
-    Afgeleid zijn door merries
-    Agressie

Baarmoederontsteking

Er zijn verschillende oorzaken van een baarmoederontsteking bij een merrie. Een belangrijke oorzaak is dat bacteriën, schimmels en gisten kans hebben gezien de baarmoeder binnen te dringen. Dat kan gebeuren als een merrie kort nadat ze haar veulen heeft gekregen opnieuw gedekt wordt, waardoor de micro-organismen met het sperma kunnen binnendringen. Bij een onvoldoende weerstand van de merrie kunnen die leiden tot een ontsteking van de baarmoeder. Merries waarbij het geslachtsapparaat – de vulva – minder goed sluit lopen een groter risico op een baarmoederontsteking.

Insulineresistentie

Insulineresistentie is een stofwisselingsstoornis. Het hormoon insuline, dat gemaakt wordt door de alvleesklier, is belangrijk voor de suikerstofwisseling en zorgt voor een bijna constant glucosegehalte in het bloed en een goede verdeling van voedingsstoffen in het lichaam. Als er sprake is van insulineresistentie reageert het lichaam pas bij een heel hoge concentratie insuline en blijft het glucosegehalte  in het bloed te hoog. Het teveel aan glucose wordt in de lever omgezet in vet, dat vervolgens wordt opgeslagen in het lichaam. 

In een vroeg stadium zijn paarden met insulineresistentie nog in staat om het gehalte glucose in het bloed steeds weer binnen de normaalwaarde te krijgen. Maar zonder aanpassingen van voeding en beweging zal op termijn het bloedsuikergehalte continu te hoog blijven en de vetopslag toenemen.

Vaak zie je bij een verstoorde insulinehuishouding de volgende symptomen: 
- overgewicht of ondergewicht
- vetophoping rond manenkam en staartaanzet en buikvet
- huidproblemen zoals zomereczeem
- vermoeidheid, spierpijn, spiertrillingen en spierbevangenheid
- verminderde fertiliteit
- luchtwegproblemen
- verergeren van klachten zoals artritis 
- rugklachten
Hoefbevangenheid en staart -en maneneczeem (SME) zijn de meest heftige problemen die kunnen ontstaan bij het insulineresistente paard.

Aangepaste voeding en beweging, het voorkomen van stress en suppletie met mineralen, bouwstoffen en kruiden kan de glucosebalans in het lichaam weer herstellen.

PPID (Ziekte van Cushing)

Komt voor bij 15% van de oudere paarden (ouder dan 15 jaar). Diagnose wordt gesteld door bloedonderzoek. Vaak gaat de ziekte van Cushing gepaard met een verstoorde glucosehuishouding.
Bij PPID is er sprake van een overactiviteit van de hypofyse, waardoor de hormoonbalans in het lichaam verstoord raakt. Door de hogere druk van de vergrote hypofyse op het hersenweefsel is er hoger risico op epilepsie.

Symptomen

De symptomen bij PPID variëren. Vaak zie je een
-    Overmatige haargroei
-    Lange krullerige vacht
-    Afwijkende haarkleur
-    Hoefbevangenheid treedt als complicatie op bij bijna een kwart van de paarden met PPID.
-    Insulineresistentie

Andere verschijnselen:
-    Vetbulten boven de ogen en buik
-    Bolle hangbuik door verzwakte rugspieren
-    Verlaagde weerstand waardoor vaker ontstekingen,
-    Moeilijk genezende wondjes
-    Zweten op abnormale plaatsen zoals nek en schouders
-    Lusteloosheid
-    Mindere prestatie en minder alert

Bekijk de producten